Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

..อิ่มอุ่น..

scontentpic2046.jpg

อุ่นใดๆ โลกนี้มิมีเทียบเทียม
อุ่นอกอ้อมแขนอ้อมกอดแม่ตระกอง
รักเจ้าจึงปลูก รักลูกแม่ย่อมห่วงใย
ไม่อยากจากไปไกล แม้เพียงครึ่งวัน
ให้กายเราใกล้กัน ให้ดวงตาใกล้ตา
ให้ดวงใจเราสองเชื่อมโยงผูกพัน

อิ่มใดๆ โลกนี้มิมีเทียบเทียม
อิ่มอกอิ่มใจ อิ่มรักลูกหลับนอน
น้ำนมจากอก อาหารของความอาทร
แม่พร่ำเตือนพร่ำสอน สอนสั่ง
ให้เจ้าเป็นเด็กดี ให้เจ้ามีพลัง
ให้เจ้าเป็นความหวังของแม่ต่อไป

ใช่เพียงอิ่มท้อง
ที่ลูกร่ำร้องเพราะต้องการไออุ่น
อุ่นไอรัก อุ่นละมุน
ขอน้ำนมอุ่นจากอกให้ลูกดื่มกิน

*********************************
ต้อนรับเทศกาลวันแม่ นะคะ อยากบอกกับแม่ว่า ” รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง ”

นู๋รักแม่ กับ พ่อ มากนะคะ บางครั้ง นู๋อาจจะละเลยความรู้สึกของ ทั้ง 2 ท่านไป แต่ลึกๆ ในใจ นู๋ยังเหมือนเดิม ค่ะ รักและเป็นห่วงเสมอ สักวันนู๋จะกลับไปอยู่ดูแล แม่กับพ่อ (อย่างถาวร) นะคะ นู๋เหนื่อยมากทุกวันนี้ แต่นู๋ก็มีกำลังใจที่ แม่กับพ่อคอยส่งมาให้อย่างไม่ขาด และไม่คิดที่จะหยุดส่ง เลยสักครั้ง แม่จ๋า แม่ดูแลตัวเองดีๆ นะคะ นู๋จะอดทนให้ถึงที่สุดค่ะ นู๋ทำได้ นู๋เก่ง (แม่เคยบอกนู๋) ขอบคุณค่ะแม่ ที่เชื่อมั่นในตัวนู๋มาตลอด ขอให้แม่รักษาสุขภาพให้แข็งแรงนะคะ อย่าลืมหาหมอตามกำหนดด้วย แล้วยาก็อย่าลืมกินยานะคะ (พ่อด้วยนะ) ต่อไปนู๋คงมีโอกาสได้กลับบ้านบ่อยขึ้นแล้วล่ะค่ะ นู๋จะทำให้แม่มีความสุขที่สุดนะ รักสาวแม่ที่สุดเลยค่ะ…แม่จ๋า นู๋อยากกอดแม่ที่สุดเลย ตอนนี้ แม่อยู่กับนู๋นานๆ นะคะ ไม่มีใครรักนู๋มากเท่าแม่ของนู๋อีกแล้ว นู๋รู้ค่ะ

รักแม่หนาม ที่สุดค่ะ

อ่อ.

รักพ่อดิษฐ์ ด้วยค่ะ (เด๋วน้อยใจอีก)

..คนล่าฝัน..

untitled.jpg
“..แสงตะวันเพิ่งจะโผ่ลพ้นขอบฟ้า
มีเวลาให้คนเราอีกมากมาย
พาชีวิตก้าวไปสู่ยังจุดหมาย
ถึงเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายก็น่าลอง

มองดูฟ้า ฝูงนกกาเที่ยวหากิน
ไปยังถิ่นแดนไกลสุดสายตา
เหมือนย้ำเตือนว่าชีวิตล้วนเกิดมา
แสวงหาต่อสู้และดิ้นรน

โอ้ชีวิตมีอะไรตั้งเยอะแยะ
มีเกิดแก่เจ็บตายคล้ายๆ กัน
แต่สิ่งที่มีไม่เหมือนคือความฝัน
อยู่ที่ใครจะล่ามันให้อยู่มือ

คนเป็นคนย่อมปะปนด้วยชั่วดี
ในศักดิ์ศรีมีทั้งจนและร่ำรวย
มีความรักเป็นเรื่องราวอันสดสวย
ความผิดหวังเป็นแค่เรื่องธรรมดา

ฟ้าเบื้องบนน้ำเบื้องล่างดินขวางหน้า
ข้ามไปเถิดไขว่คว้าความใฝ่ฝัน
มีชีวิตเกิดมาแค่ครั้งเดียวเท่านั้น
อย่าปล่อยมันซังกะตายไปวันๆ

แผ่นฟ้ากว้าง เขาสูงใหญ่ยังเคยข้าม
ฝันงดงามถามหน่อยเคยข้ามไหม
ไปยังฝั่งที่ตั้งฝันอันแสนไกล
แต่สุดท้ายก็ได้ฝันนั้นมาครอง

ลองดูเลยเกิดมาเป็นคนล่าฝัน
มีรางวัลฝันใฝ่ให้ใฝ่ฝัน
มีชีวิตเกิดมาแค่ครั้งเดียวเท่านั้น
อย่าปล่อยมันซังกะตายไปวันๆ..”

.
.
::>ส่วนหนึ่งของในเนื้อร้อง<::

***********************************************************************
.
.
“คนล่าฝัน” อ่านดูแล้ว เป็นเนื้อร้องที่มีความหมายดีอีกเพลงหนึ่ง ซึ่งจัดว่า สร้างแรงบันดาลใจให้กล้าที่จะค้นหาตัวเอง ว่าอันที่จริงแล้ว เราตัองการอะไร และได้ทำในสิ่งที่วาดฝันไว้บ้างแล้วหรือยัง?”
.
ความแตกต่างระหว่าง “คนล่าฝัน กับ คนล่าฟัน”
จุดประสงค์ของคนล่าฝัน คือ ค้นหาตัวตนที่แท้จริงของตัวเรงเอง และลงมือปฎิบัติ (เก่ง ทฤษฎี+ปฎิบัติ)
-มีแนวคิดในรูปแบบของตัวเอง ยึดมั่นในอุดมการในรูปแบบเฉพาะ และก็สามารถปรับเปลี่ยนได้เสมอ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ มีความตั้งใจบ้างในบางครั้ง (ช่วงมีกำลังใจ) ตึงๆหย่อนๆ ไม่คงเส้นคงวา ดูเหมือนไม่ค่อยเต็มนะ ล้มแล้วลุกขึ้นด้วยความคิดของตนเอง ส่วนมาก กำลังใจที่ได้มา ก็จะมาจากคนรอบข้างและตัวของเราเอง เป็นที่ตั้ง.
.
จุดประสงค์ของคนล่าฟัน คือ ค้นหาไปเรื่อยๆ แล้วลงมือปฎิบัติ (เก่งปฎิบัติ)
– มีแนวคิด เสาะแสวงหาสิ่งใหม่ๆ เข้ามาเติมสีสันให้กับชีวิต เป้าหมายในชีวิตก็ไม่มีอะไรมาก แค่ทำแล้วสบายใจ ไม่แคร์ใคร ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร หาใหม่ก็ได้ (พวกนี้คิดว่าตัวเองมีดี) แนวโน้มในอนาคต คิดว่าสักวันต้องเจอดีแน่นอน เฮ้อ..น่าสงสารกลุ่มคนประเภทนี้จังเลย ที่ใช้ชีวิตอย่างไม่พอเพียง ฟุ่มเฟือยเป็นที่สุด.

ขอได้ไหม?

อย่าพบกันเลย อย่าเห็นกันเลย
อย่าทำให้ใจวุ่นวาย
อย่าใช้แววตา ที่เธอเคยมอง
มันทำให้ใจต้องแพ้มา
เคยยินยอมให้เธอกี่ครั้ง
ทั้งๆที่ใจอ่อนล้า
ก็เพราะฉันรักถึงยอมทนมา
ไม่อยากให้เธอต้องทิ้งไป

แต่หัวใจคน เมื่อถึงเวลา
ก็คงต้องยอมเสียใจ
ปวดร้าวมานาน
เมื่อเธอมีใคร
ไม่เคยจะพอสักที
รักทั้งรักฉันคงต้องฝืน
และขอไกลกันจากนี้
ขอสักครั้งถ้าใจเธอดี
ก็ควรจะปล่อยให้ฉันไป

ได้ไหม ให้ฉันไปจากตรงนี้
ฉันขอจากไปด้วยดี
เธออย่าทำยังรักยังแคร์
ได้ไหม ฉันรู้ตัวว่าอ่อนแอ
มันกลัวต้องยอมต้องแพ้
และไม่พ้นเสียใจอย่างเคย
หากว่าเธอจะยังสงสารกัน
ก็อย่ามาใกล้กัน พบกันเลย

ไม่อยากโกรธเกลียดตัวเอง
เมื่อเห็นแววตาเธออีก
อยากจะขังเธอไป
ให้ลึกลงไป จากใจที่ยังรักเธอ

g.jpg

เนื้อความ ความรัก..กับ ความผูกพัน

หน้าตาคล้ายกัน .. เหมือนซ้าย-ขวา

แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ …

รู้สึกว่า .. คิดถึง .. แล้วมาหา คือ …. รัก

รู้สึกว่า .. เคยมาหา .. เลยมาหา คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า .. หิว … แต่อยากรอ คือ .. รัก

รู้สึกว่า .. อิ่มแล้ว .. อยากเอามาฝาก คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า .. อยากให้เวลากันและกัน คือ ….. รัก

รู้สึกว่า .. อยากใช้เวลาด้วยกัน คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า .. หงุดหงิดคือทำให้อีกคนไม่สบายใจ คือ .. รัก

รู้สึกว่า .. โกรธคือทำให้อีกคนสำนึกบ้าง คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า …. ไม่มีนาทีไหนไม่คิดถึง คือ .. รัก

รู้สึกว่า .. นาทีไหนที่ว่างจะคิดถึง คือ …. ผูกพัน

ขอบคุณเหลือเกิน …. ความผูกพัน .. ที่ทำให้รัก

ขอบคุณเหลือเกิน .. รักที่เป็นมากกว่า .. ความผูกพัน

———————————————————–
… เคยไหมรักใครคนหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่า ….

เคยผูกพันเหมือนเคยรักกัน แล้วพลัดพราก

ต้องมาตามหากันเป็นแรมปี

ถ้าเคยรู้สึกอย่างนี้

ยามที่มองแววตาใครคนนั้น

แล้วรู้สึกอยากอยู่ข้าง ๆ

เพื่อคอยกางแขนปกป้องและดูแลไปตลอดชีวิต

ความรู้สึกนั้น .. เรียกว่า รักและผูกพัน

ความรู้สึกที่ .. มิอาจพรากจากกัน ได้อีก

แม้เพียงหนึ่งเสี้ยววินาที

******************************************************************

เงียบ…แต่ไม่เหงา

pic_afterwork.jpg

ท่ามกลางความอึกทึกครึกโครมของชีวิตในเมือง เสียงอาจเป็นสิ่งทำร้ายผู้คนทั้งทางกายและทางใจ แต่การแสวงหาความเงียบและตระหนักถึงความงาม ไม่ใช่เป็นเพียงการถนอมสุขภาพกาย ทว่ารวมถึงการรักษาใจให้อยู่สุขอย่างสงบด้วย

“คนส่วนใหญ่นึกว่าเราจะต้องพูดเพื่ออธิบาย ต้องพูดเพื่อให้คนอื่นเข้าใจ แต่ความเงียบสามารถสื่อสารได้ดีกว่าคำพูดด้วยซ้ำไป”

………………………

กรุงเทพมหานครเป็นเมืองใหญ่อีกเมืองหนึ่งที่ชีวิตผู้คนถูกอัดกระหน่ำด้วยเสียงจากรอบด้าน เสียงเครื่องยนต์จากท้องถนน เสียงเครื่องจักรทำงานก่อสร้าง มีทุกตรอกซอกซอย จนถึงเสียงจากจอภาพทีวี ที่ไล่ตามไปหลอกหลอนผู้คนตามป้ายรถเมล์ ทั้งเพื่อแข่งขันกันขายสินค้าและกระหน่ำข่าวสารอันท่วมทะลักทะล้น บางครั้งการอยู่ในที่พำนักอย่างเช่นคอนโดมิเนียม ก็ยังหนีไม่พ้นเสียงอันเสียดแทงเหล่านั้น

“นอกจากเสียงรบกวน ที่กลายเป็นสิ่งทำร้ายจิตใจร่างกายแล้ว มันยังเป็นสภาวะอำนาจที่คุกคามประชาชนแบบที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าจะจัดการกับมันอย่างไรด้วย มันเป็นสภาวะที่เราไม่อาจป้องกันตัวเองได้เลย”

‘เสียง’ ทำร้าย

เสียงที่ ‘ดังเกินไป’ ทำร้ายร่างกายโดยตรงแน่นอน องค์การอนามัยโลก หรือ WHO ได้ชี้ถึงภัยของเสียงที่ชัดเจน ได้แก่ ความเจ็บปวดและอวัยวะรับเสียงเกิดความเหนื่อยล้า การสูญเสียการได้ยินตั้งแต่ระดับชั่วคราว จนถึงขั้นหูตึงและหูหนวก อารมณ์หงุดหงิดรำคาญ ผลกระทบต่อพฤติกรรมการแสดงออก อาทิเช่น คนได้รับเสียงดังมากๆ จะกลายเป็นคนก้าวร้าว ต่อต้านสังคมและจิตใจหยาบกระด้าง การสื่อสารไม่ดีอันเนื่องมาจากการได้ยินไม่ดีนั่นเอง หรือ เกิดภาวะนอนไม่หลับซึ่งจะมีผลกระทบตามมาอีกมากมาย เพราะร่างกายไม่ได้พักผ่อนอย่างเพียงพอ นอกจากนั้นเสียงดังยังมีผลกระทบถึงระดับฮอร์โมน ที่อาจทำให้ระบบการเผาผลาญอาหารและระบบภูมิคุ้มกันในร่างกายบกพร่องได้ (ข้อมูลจาก http://www.euro.who.int/Noise)

เงียบ…ใช่ไร้เสียง

ความเงียบ อาจมิใช่ภาวะไร้เสียงโดยสิ้นเชิง แต่การมีเสียงในปริมาณที่เป็นมิตรกับผู้คน ยกตัวอย่าง ‘เสียงตะโกน’ ที่ดังในระดับเดียวกัน หากเสียงตะโกนเป็นคำชม ความรื่นรมย์ย่อมเกิด แต่หากเสียงนั้นเป็นคำด่า แม้จะระดับความดังจะน้อยกว่า แต่มีผลทำร้ายรุนแรงมากกว่านักในด้านสุขภาพใจก็เป็นได้

อย่างไรก็ตาม “คำว่าความเงียบในที่นี้ เงียบจริงๆ ไม่มี เงียบที่เราพูดถึงคือ ช่วงจังหวะระหว่างเสียงที่ดังสองเสียง ระหว่างเสียงที่รบกวนสองเสียง แต่ในกรุงเทพฯ ตอนนี้เราแทบไม่มีช่วงจังหวะนั้น เสียงที่หนวกหูมันมาตลอดเวลา ความเงียบสงบที่เรากำลังหาอยู่คือจังหวะนั้นหล่ะ เราไม่ได้ต้องการเงียบแบบ dead silence เพราะแท้จริง ต่อให้เราเข้าไปในห้องที่ถูกทำให้มันเงียบสนิทนั้น พอคุณเข้าไป คุณจะได้ยินเสียงหัวใจคุณเต้น เราจะยังได้เสียงร่างกายของเราทำงาน โลกนี้มันมีเสียง แต่ถ้ามันเป็นเสียงธรรมชาติ มันสามารถอยู่กับความเงียบสงบที่เราพูดถึง ไม่ว่าจะเป็น เสียงลม เสียงนก เสียงทะเล เสียงน้ำ ฉะนั้น เงียบของเราจึงหมายถึง เงียบจากเสียงรบกวน ถ้าเสียงดังมากๆ เมื่อหูเรารู้สึกรับไม่ได้ เราจะเริ่มหงุดหงิดล่ะ

ความสงบจากเสียงรบกวน มันทำให้เราสงบ มีสติและมี awareness ในสิ่งที่กำลังทำ ขอเปรียบเทียบความเงียบเป็นบ่อน้ำนิ่ง ที่จะเป็นเสมือนกระจกสะท้อนให้เราเห็นตัวเอง หรือเวลาเราอยู่เงียบ เราสามารถจะได้ยินเสียงตัวเองพูดด้วยซ้ำไป ซึ่งตรงนี้สำคัญมาก ที่เราจะมีโอกาสนั่งพิจารณาในสิ่งที่เราทำและพูด เราเห็นตัวเอง การรู้จักเข้าใจสิ่งที่เราทำ และได้พิจารณาตัวเอง ไม่ใช่การรู้จักว่าเราคนดี-คนเลว รวยหรือจน แต่ต้องรู้จักเกี่ยวกับตัวเรา คือรู้จักประมาณตน

******************************************************************

ที่มา : ข้อมูลเผยแพร่โดย ชมรมหรี่เสียงกรุงเทพฯ และ http://news.bbc.co.uk/

Blue Flowers.

เดินชนคนแปลกหน้า ฉันเอ่ยขอโทษไม่ตั้งใจ

เขากลับตอบ “ขออภัย ผมเองไม่ทันเห็นคุณ”

เราต่างสุภาพ ถ้อยทีถ้อยอาศัย แสดงน้ำใจแม้ไม่รู้จักกัน

แต่ที่บ้านเย็นวันนั้น ฉันทำอาหารอยู่ในครัว

ลูกสาวตัวน้อยแอบมายืนข้างหลัง ไม่ทันระวังฉันหันกลับมาชน

เธอล้มลง “อย่ามายืนเกะกะ” ฉันดุใส่

ลูกสาวเดินจากไป หัวใจเธอปวดร้าว

คืนนั้นฉันได้ยินเสียงกระซิบจากเบื้องลึกของหัวใจ

“กับคนแปลกหน้าเจ้าสุภาพได้ กับลูกรักชิดใกล้ ทำไมทำได้ลงคอ

ดูที่พื้นครัวสิ ดอกไม้หลากสีที่ลูกอุตส่าห์เก็บมาหวังให้เจ้าแปลกใจ

ตกเกลื่อนอยู่ทั่วไป น้ำตาเธอไหล เหตุใดไม่แลเห็น”

ฉันเพิ่งรู้ตัว เลยค่อยๆ ย่องเข้าไปนั่งคุกเข่าข้างเตียงลูก

“ตื่นเถิดคนดี ดอกไม้นี่ลูกเก็บมาให้แม่หรือ”

ลูกตอบ “ใช่ค่ะ หนูเห็นดอกไม้บานสวยงามเหมือนคุณแม่

รู้ว่าคุณแม่ต้องชอบ โดยเฉพาะดอกสีน้ำเงิน”

ฉันตื้นตันใจนัก “ลูกรัก แม่ขอโทษจริงๆ ที่เอ็ดหนู”

“แม่จ๋า ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูรักแม่”

“แม่ก็รักลูก แม่ชอบดอกไม้ของหนูมาก โดยเฉพาะสีน้ำเงินจ้ะ”
^
^
^
*** ถอดความจาก เรื่อง “Blue Flowers” ***
^
^
^
หากเราตายจากไปในวันพรุ่งนี้ อีกไม่กี่วันนายจ้างก็หาคนใหม่มาทำแทนได้

แต่ครอบครัวที่อยู่ข้างหลังอาจโศกเศร้าไปชั่วชีวิต ลองคิดดูว่าคุ้มไหม

หากเราจะทุ่มเทตัวเองให้กับงานมากกว่าครอบครัว

รู้ไหมคำว่า FAMILY ย่อมาจาก

(F)ATHER (A)ND (M)OTHER (I) (L)OVE (Y)OU.

ให้เวลากับพ่อ-แม่ของคุณมากขึ้นยามท่านแก่ตัวลง

รู้จักแบ่งเวลาให้กับงานและคนที่บ้านให้สมดุลกัน

หากมีใครมาบอกให้จัดความสำคัญเสียใหม่

จงย้อนถามกลับไปว่าครอบครัวสำคัญน้อยกว่าหรือไร?

…………………………………………………………..

” รออะไร…? ”

กี่ครั้งเรา เดินไป ไม่ถึงฝัน
และบ่นกัน ว่าท้อ รอไม่ไหว
ระยะทาง ข้างหน้า ล้าเกินไป
บ้างก็อ้าง ทำไม่ได้ ไกลเหลือเกิน..

**.. มักจะลืม สัญญาเก่า เคยเล่าขาน
เพียงสาบาน พูดพล่อยพล่อย พลอยผิวเผิน
และจบลง ที่ต่าง อ้างบังเอิญ
เลือกทางเดิน สายใหม่ ที่ใกล้ลง..

**.. อยากถามเธอ มุมานะ อะไรบ้าง
คิดจะสร้าง สิ่งฝัน มั่นประสงค์
อย่าก้ำกึ่ง มัวที่จะ คอยพะวง
หรือลุ่มหลง เรื่องหลาย ตามรายทาง..

**.. ตลอดทาง เส้นยาว อาจหนาวร้อน
ซึ่งแน่นอน อุปสรรค มักขัดขวาง
แม้พายุ โหมซัด แทบอับปาง
จงมองอย่าง ความช้ำ ย่อมธรรมดา..

**.. แม้นไม่ถึง ปลายฝั่ง ครั้งวาดฝัน
ก็สุขสันต์ กับชีวี อันมีค่า
ความสำเร็จ ใช่อยู่ที่ มีเงินตรา
อยู่ที่ว่า ทำเต็มที่ ดีหรือยัง..

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.