Feeds:
เรื่อง
ข้อคิดเห็น

ประวัติเอกสารจากหมวดหมู่ ‘พรรณนาโวหาร’

Hello!!! สวัสดี สวีดัด วัยรุ่นตอนปลายทุกคน นะคะ

…นี่มันฤดูอะไรกันแน่นี่ ฝนตกได้ตกดีทุกวัน แล้วเหมือนรู้เลยนะ ว่าจะต้องตกเวลานี้ ทำมัยนะ ต้องตกเวลาที่ใกล้เลิกงานทุกที แล้วจะรู้มั๊ยว่า เราต้องเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำแทบทุกวัน วันไหนมีร่ม ก็ดีไป เปียกน้อยหน่อย แต่ถ้าวันไหนไม่มี โอ้โหหห มะต้องบอกเลย ว่าสภาพจะเป็นอย่างงัย …สุดๆๆ

และแล้วข้าพเจ้าก็เป็นหวัด ปวดหัว ตาลาย กระสับกระส่าย ร้อนรุ่ม เอ๊ะ! ชักมะช่ายและ ก็เป็นอาการของคนเป็นไข้อ่ะนะ ก็คิดเองละกัน ว่าอาการจะเป็นอย่างงัยบ้าง แต่ที่รู้ๆ ขณะนี้ ปวดหัว ปวดตา รู้สึกร้อนวูปๆที่ดวงตา มะช่ายเป็นเพราะอิจฉาใครหรอกนะ อย่าคิดมาก (แงๆๆ) พรุ่งนี้คงได้นอนซมทั้งวันแน่ หลังจากวิเคราะห์สภาพอาการวันนี้ ก็อยากเขียนอ่ะนะ อยากเล่าเรื่องไร้สาระให้อ่านกันบ้างน่ะ (ปวดหัวจัง)..

วันนี้การทำงานไม่มีอะไรมากนอกจากสะสางงานเก่าๆ โอ้โหหห พระเจ้า มัยมันเยอะเยี่ยงนี้ มะเป็นไร สู้อยู่แว้ว แค่นี้ จิ๊บๆ 555+ วันนี้เปิดคอร์ส ทั้งช่วงบ่ายและช่วงเย็น ดูวุ่นวาย อย่างแรง คนโน้นทีคนนี้ที โอ๊ยยยย มึนพระย่ะค่ะ แต่ก็สนุกดีนะ ได้เจอคนหลายๆแบบ โดยเฉพาะ……(คิดเองละกัน)

กลางวันร้อนตับแลบ ตอนเย็นฝนเริ่มตั้งเคล้า ดึกฝนตก โอ้ววว มันเป็นอะไรที่ชั่งลงตัวชะมัดเลย ลงตัวมั๊กๆๆ บรรยากาศตอนดึกๆ แล้วฝนตกพรำๆ นะ ถ้าได้อยู่กัน 2 ต่อสองกับคนรู้จัย โอ้วว ขนลุก (เปิดแอร์ แรงไปนิดน่ะ) แหม ทำเป็นคิด..เหอๆๆ

พรุ่งนี้วันหยุด เย้ๆ ดีจัย มะต้องรีบตื่นไม่ทำงานเหมือนทุกๆ วัน แต่ก็ต้องตื่นมาทำงานบ้านตามปรกติ อ่ะนะ โปรแกรมวันหยุดคงไม่ต่างกับวันหยุดที่ผ่านๆมา (ทำงาน เล่นเกม เล่นเอม) ตอนเย็นๆ ถ้ามีเวลา คงออกไปดูหนังสักรอบ มะได้ดูนานและ ดูชีวิตไร้สาระจังเนอะ (ว่ามะ) เอาน่ะ ขอวันนึง ขอทำตามจัยตัวเองสักวันเถอะนะ แบบว่า คนมันโสดน่ะ อยากทำรัยก็ทำไป มะต้องห่วงว่าใครเค้าจะมาว่า (จริงมะ)

“หลงร๊ากกกโคนนนนมีลูกสองงงงงงงแอบมองอยู่ทู๊กกกกกกกกกกวานนนนนนนน”
เอ๊ะ!!! เค้าร้องแบบนี้ป่าวหว่า

หาววววว ชักเริ่มง่วงแว้ววว หาอะรัยกิงหน่อยดีก่า….

Read Full Post »

ฉัน . . . เคยมีความรู้สึกดีๆ ให้คนหนึ่งคน
ไม่เคยรู้สึกเลยว่า . . .
มันจะทำให้รู้สึก . . . รักเค้าได้มากมายขนาดนี้

เพราะครั้งแรกที่รู้จักกัน . . .
สถานการณ์ไม่ค่อยจะราบรื่น
เราไม่เคยเปิดเผย . . . ความรู้สึกของกันและกัน

การปิดบัง . . . ใช่ว่าจะเป็นสิ่งดี
แต่ฉัน . . . ก็เลือกจะปิดบัง
การไม่ไว้ใจเชื่อใจ . . . ใช่ว่าจะเป็นสิ่งดี
แต่ฉัน . . . ก็เลือกที่จะไม่ไว้ใจเค้า

จนถึงเวลา . . . ที่เราต้องจากกันไป
โดยไม่คิดว่า . . . การจากไปครั้งนี้จะไม่ได้เจอกันอีก

เวลาผ่านไป . . . ฉันเจอคนที่ดีคนหนึ่ง ที่รักฉัน
แต่ . . . ฉันไม่สามารถรักเค้าได้สนิทใจได้

และแล้ววันหนึ่ง . . .
ฉันมีโอกาส ได้คุยกับเค้าอีกครั้ง . . .
ฉันดีใจมาก บอกไม่ถูกว่ามากแค่ไหน
ฉันยอมโกหกคนที่เค้ารักฉัน. . .
เพื่อที่จะได้พูดคุยกับคนที่ฉันรักเค้ามาตลอดเวลา

ตอนนี้สิ่งที่ฉันทำหล่นหาย คือ ความรู้สึกดีๆ ต่อเค้าในอดีตได้กลับมาอีกครั้ง
แต่การกลับมาครั้งนี้. . .
ถึงแม้ฉันอยากจะบอกว่ารักหมดใจ . . . แต่มันจะมีประโยชน์อะไร
เพราะเราต่างมีคนรักของตัวเอง. . .

สุดท้าย. . . ฉันคงทำได้เพียงแค่ ให้ความรู้สึกที่ทำหล่นหายไปนั้น
รอให้มันหายไปจริงๆ จากใจฉัน . . .
และความรู้สึกต่อใครคนนั้นคงไม่สามารถกลับมาได้อีกครั้ง

Read Full Post »

ชั่วขณะหนึ่งแล้วล่ะที่ฉันกำลังตามหาบางสิ่งผ่านความมืดมิดอย่างโดดเดี่ยว
จากร่องรอยของความรักที่คุณทิ้งไว้ในหัวใจที่เดียวดายของฉัน
เพื่อที่จะถักทอชิ้นส่วนที่เหลืออยู่นั้นมาต่อเข้าด้วยกัน
ท่วงทำนองของชีวิต…รักที่ต้องสูญเสียไปอย่างไม่มีวันฉุดรั้ง

เส้นทางของเราที่เขาเหล่านั้นก้าวข้ามไป แม้ว่าฉันจะไม่สามารถบอกได้ว่าทำไม
เราเคยได้พบ เราเคยหัวเราะ ได้คุ้นเคยกันอย่างรวดเร็วและจากนั้นเราก็ต้องกล่าวคำลา
แล้วใครเล่า จะได้ยินเสียงสะท้อนของเรื่องราวที่ไม่เคยบอกใครมาก่อน
ปล่อยให้พวกเขาส่งเสียงดังไปก่อน จนกว่าพวกเขาจะได้ค้นพบมันเอง
ในส่วนของความทรงจำที่ฉันรักมากที่สุด ฉันก็มองเห็นคุณนั้นเข้ามาหาฉัน
และถึงแม้ว่าคุณเดินจากไปแล้ว ฉันก็ยังเชื่อว่าคุณนั้นยังจำชื่อฉันได้อยู่

เสียงเพรียกหาจากอดีต มันเชื่อมเราสองเข้าไว้ด้วยกัน
และยิ่งประสานกลมกลืนให้มันเข้าไว้ด้วยกันไพเราะมากขึ้นไปอีก
มันยิ่งเพิ่มมากขึ้นทุกที…และทุกที…
โอ้…ท่วงทำนองของชีวิต
สู่สุดของฟ้าที่ปีกนกจะบินไปถึง…ตลอดไปและจนชั่วกัลปาวสาน…

สุดไกลแสนไกลและเห็นนกบินขึ้นไปไกลโพ้นผ่าน
จนค่อยๆ กลืนหายเข้าไปใต้เงาของหมู่เมฆในท้องฟ้า
ฉันวางความทรงจำและความฝันของฉันให้ล่องลอยไปกับปีกนั้น
ปล่อยมันไปแล้วคอยดูว่า พรุ่งนี้จะมีอะไรเปลี่ยนแปลง

แล้วในส่วนของความทรงจำที่คุณรักมากที่สุดล่ะ คุณจำความรักของฉันได้หรือปล่าว?
มันเป็นชะตาฟ้าใช่ไหมที่นำเราใกล้ชิดกัน และตอนนี้ฉันกลับถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

ถ้าหากฉันจะทิ้งโลกอันโดดเดี่ยวและอ้างว้าง เอาไว้เบื้องหลัง
เสียงของคุณก็ยังคงจดจำ ท่วงทำนองของเราได้อยู่
ตอนนี้ฉันรู้ว่า เราจะยังคงเก็บมันไว้ได้
โอ้…ท่วงทำนองของชีวิต
เข้ามาเป็นวงกลมหมุนวน และหยั่งลึกลงอยู่ในหัวใจของเรา
ตราบนานเท่านานที่เรายังคงจำมันได้อยู่.

Read Full Post »

ถ้ามีเปลวไฟ แล้วไม่มีควัน
ถ้าสุริยัน นั้นหยุดโคจร
ตราบใด หินศิลาแรงอ่อน
ผู้ชายกะล่อน คงต้องอ่อน ลวดลาย

ที่ทำซึมซึม ครึ้มเศร้า นั่นแล
ธาตุจริงที่แท้ นั้นแสบเหลือหลาย
ตาแป๋ว เหมือนดังแมวว่าง่าย
อาจรู้ตอนตาย ว่าเสือลายพาดกลอน…

Read Full Post »

?????????????????????????
??????????????????????????????????????
???????????????
??????????
??????????????????
?????????????
??????????????????????
???????????
By the way I know, I’m not a good guy.
Light still burn behide my face this night.
And I review for some rule,
some love, some peace, some relationship.
Till some one come through my heart and then her sweet birth day, that night we combinate together.
To day is her holiday, once in hard week. I know she lay on bed at we ever.

God!. How many love that is fillfull?
God!. Why not the day same as yesterday?

I decide to meet her at evening ad plan to make some sweet same as yesterday.
may be
may be
maybeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
0000000000000000000000000000000
00000000000000000000000
000000000000
0000000 0000000000000
0000000000000000000
0000000000

Read Full Post »

นั่นน่ะ…
ไกลเกินกว่าระบบสุริยะจักรวาลนี้เราจะเอื้อมถึงมั๊ย
ไกลเกินกว่าแสงอาทิตย์ดวงนี้
เราคงไม่มีชีวิต
ที่จะรัก
ที่จะคิด
ที่จะไตร่ตรอง
ที่จะเกลียดชัง

เรามาจากที่เดียวกันและอีกไม่นานเราจะกลายเป็นฝุ่นคลีไป
ชีวิตมนุษย์แสนสั้น
เรามารักกันดีกว่ามั๊ย ความรักที่เต็มไปด้วยอิสระภาพน่ะ รักในสายพันธุ์โฮโมซาเปี้ยน มิใช่การแสดงความเป็นเจ้าของ

ในขณะที่เราโหยหาเสรีแต่เรากลับกักกันผู้อื่นให้อยู่ในกรอบที่เรียกว่าความรัก
ภายใต้ดวงอ่ทิย์ดวงนี้
ขอบคุณในการสร้างสรรค์ให้เราได้รู้จักความรักกัน
ให้เราได้ผสมผสาน
ให้เราได้ช่วยเหลือ
ให้เราได้อบอุ่นขึ้น

ดวงอาทิตย์สรรสร้าง
ทุกสรรพสิ่ง
…………………..

Read Full Post »

Never seek to tell thy love,
Love that never told can be;
For the gentle wind does move
Silently, invisibly.

I told my love, I told my love,
I told her all my heart;
Trembling, cold, in ghastly fears,
Ah! she did depart!

Soon as she was gone from me,
A traveler came by,
Silently, invisibly
He took her with a sigh.

เป็นบทกวีของ William Black ค่ะ เขามีชีวิตอยู่ช่วง1757-1827 และเป็นกวีที่เขียนอะไรต่าง ๆ ได้ซึ้งจริงๆ

Read Full Post »

ก็เพราะรักนักนี่มีมามอบ
เป็นคำตอบแทนใจที่ห่างหาย
ถึงเหนื่อยยากตรำตรากลำบากกาย
ใช่เหนื่อยหน่ายกายใจให้กับเธอ

อยากจะรักน้อยค่อยค่อยรัก
อยากห้ามหักรักนี้ใช่ทีเผลอ
กลับทำใจให้ฝันนั่งละเมอ
จนมันเพ้อเผลอใจไปมากครัน

ไม่อาจรักน้อยน้อยหรือถอยลง
ยังมั่นคงไม่ท้อแท้และแปรผัน
ยิ่งนานพบทบทวีทุกวี่วัน
อะไรกันมีเพียงฉันมีเพียงเธอ

ระยะห่างทิ้งไว้บ้างอย่างพอเหมาะ
เพื่อบ่มเพาะเหมาะเจาะเหมาะเสมอ
ทั้งที่ใจมีให้อยากได้เจอ
คงใช่เพ้อละเมอนะดวงใจ

อุ้มใจรักน้อยน้อยค่อยค่อยมอบ
รอคำตอบมอบให้หายสงสัย
หากใช่ที่พี่หวังดั่งดวงใจ
จะเป็นไรเป็นกันแล้ววันนี้

…………………..

Read Full Post »

จะรู้สึกอย่างไร “ถ้าเคยคุยกับใครเป็นประจำ แล้ววันนึงไม่ได้คุย”

จะรู้สึกอย่างไร “ถ้าเคยพบเจอ แล้ววันนึงไม่ได้เจอ”

จะรู้สึกอย่างไร “ถ้าเคยหัวเราะ แล้ววันนึงนั่งหงอย”

จะรู้สึกอย่างไร “ถ้ามีคนคอยเอาใจ แล้วอยู่ๆหายไป”

จะรู้สึกอย่างไร “ถ้า คนๆนี้ จะบอกว่า…I miss you always.”

Read Full Post »

ไม่มีใครรู้สึกหนาว
ได้เท่ากับคนที่หนาว
ไม่มีใครรู้สึกเหงา
ได้เท่ากับคนที่เหงา
ไม่มีใครรู้สึกคิดถึง
ได้เท่ากับคนที่คิดถึง
….
ความรู้สึก คือความรู้สึก
ของคนๆ นั้น
ยากที่จะทำให้คนอื่นรู้
เพราะเขาอาจจะรู้สึกไปอีกแบบ
ที่ไม่เหมือนเรา
….
บางครั้งเราเกือบจะตะโกนบอกความรู้สึก
ใส่หูเขา
แต่ช้าก่อน
ค่อยให้เขารู้สึก เหมือนกับเรา
น่าจะดีกว่า
….

Read Full Post »

Older Posts »

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.